„Córka olimpijczyka: dlaczego strach przed wodą sprawił, że Iga Świątek wybrała tenis, a nie wioślarstwo”

„Córka olimpijczyka: dlaczego strach przed wodą sprawił, że Iga Świątek wybrała tenis, a nie wioślarstwo

W przypadku Igi Świątek (wymawiane EE-gah SHVEE-on-tek) talent sportowy zdecydowanie płynie w rodzinie — ale jej droga do światowej kariery tenisowej była kształtowana nie tylko przez geny, lecz także… dziecięce lęki. Choć jej ojciec, Tomasz Świątek, reprezentował Polskę w wioślarstwie na igrzyskach olimpijskich w Seulu w 1988 roku, Iga wybrała zupełnie inną ścieżkę — z dala od wody.

W niedawnych wywiadach liderka światowego rankingu szczerze opowiedziała, dlaczego zdecydowała się na tenis, a nie na pójście śladami ojca. „Kiedy byłam mała, bałam się wody” — przyznała z uśmiechem. „Wioślarstwo nigdy nie było czymś naturalnym dla mnie. Lubiłam być na lądzie, biegać, skakać — a kiedy wzięłam do ręki rakietę, od razu pokochałam to uczucie uderzania piłki.”

Tomasz Świątek, który dotarł do półfinału olimpijskiego w czwórce podwójnej bez sternika, zawsze chciał, by jego córki były aktywne fizycznie — ale nigdy nie zmuszał Igi do uprawiania wioślarstwa. „Zawsze powtarzał, że najważniejsze jest, żebyśmy czerpały radość z tego, co robimy” — wspomina Iga. „W pełni wspierał mnie, gdy wybrałam tenis.”

Wybór szybko przyniósł efekty. Już jako nastolatka Świątek zaczęła wygrywać juniorskie turnieje, a w wieku 19 lat sięgnęła po swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy. Jednak olimpijskie dziedzictwo ojca wciąż ma dla niej ogromne znaczenie — szczególnie teraz, gdy uchodzi za jedną z najbardziej odpornych psychicznie zawodniczek w tourze.

„Nauczył mnie dyscypliny, radzenia sobie z presją” — mówi Iga. „Mimo że uprawiamy inne sporty, jego doświadczenia jako olimpijczyka bardzo wpłynęły na moje podejście do kariery.”

A dziś, mając na koncie swój własny medal olimpijski — tym razem w tenisie, a nie w wioślarstwie — Świątek dopisuje nowy rozdział do rodzinnej historii sportowej. „Czasem to zabawne, jak układa się życie” — uśmiecha się. „Gdybym nie bała się wody, kto wie? Może zamiast tenisistką byłabym wioślarką.”

—

Jeśli chcesz, mogę też przygotować wersję krótszą na social media albo rozbudowaną do publikacji prasowej — wystarczy, że dasz znać!