Płakałam przez trzy tygodnie z rzędu”: Dlaczego Iga Świątek ukrywała swoje zmagania, zanim wróciła silniejsza niż kiedykolwiek

„Płakałam przez trzy tygodnie z rzędu”: Dlaczego Iga Świątek ukrywała swoje zmagania, zanim wróciła silniejsza niż kiedykolwiek

Autor: [Twoje Imię] | 16 czerwca 2025

W świecie profesjonalnego tenisa, gdzie twardość i triumfy dominują nagłówki, wrażliwość często zostaje w cieniu. Ale dla liderki rankingu WTA, Igi Świątek, milczenie stało się zbyt ciężkim brzemieniem.

W szczerym wywiadzie, który poruszył zarówno świat tenisa, jak i szerszą społeczność sportową, 24-letnia czterokrotna mistrzyni Wielkiego Szlema przyznała, że „płakała przez trzy tygodnie z rzędu” w jednym z najtrudniejszych momentów swojej kariery. To, co kibice widzieli jako niepowstrzymaną siłę na kortach, skrywało prywatną burzę emocji, niepewności i wyczerpania.

Moment załamania

Po serii nietypowych porażek na początku 2025 roku i rosnącej presji związanej z utrzymaniem dominacji, Świątek zaczęła emocjonalnie się rozpadać. Ciężar oczekiwań, wysokie wymagania wobec samej siebie i nieustanny rytm turniejów w końcu dały o sobie znać.

> „Były poranki, kiedy nie mogłam wstać z łóżka bez płaczu” – wyznała. „Nie chciałam, żeby ktoś o tym wiedział, bo myślałam, że to mnie osłabi. Ale prawda jest taka, że byłam wypalona – psychicznie, emocjonalnie, na każdej płaszczyźnie.”

Świątek przyznała, że w tamtym okresie odizolowała się od otoczenia, unikała rozmów z przyjaciółmi i ograniczyła kontakt z zespołem. „Udawałam, że wszystko jest w porządku. Ale ledwo sobie radziłam.”

Dlaczego ukrywała swój ból

Dla Świątek milczenie nie wynikało z dumy – lecz ze strachu. Strachu przed oceną. Przed zawiedzeniem kibiców. Przed pokazaniem „zbyt ludzkiej” twarzy w świecie, w którym mistrzowie mają być niezniszczalni.

„W sporcie istnieje niepisana zasada, że po prostu trzeba iść dalej. Nie powinno się czuć przytłoczonym, a jeśli już tak się czujesz – to na pewno nie mówisz o tym głośno” – powiedziała. „Ale takie myślenie jest toksyczne. Prawie mnie złamało.”

Jej wyznanie wpisuje się w rosnący trend sportowców – od Naomi Osaki po Simone Biles – którzy publicznie mówią o zdrowiu psychicznym i walczą ze stygmatyzacją związaną z jego tematyką.

Punkt zwrotny

Co odmieniło sytuację Świątek? Coś zaskakująco prostego – zwolnienie tempa.

Wzięła krótki urlop od rywalizacji, skorzystała z pomocy psychologa sportowego i wróciła do rzeczy, które wcześniej dawały jej radość – czytania Jane Austen, spacerów z psem po Warszawie i słuchania Coldplaya podczas długich przejażdżek samochodem.

„Dałam sobie prawo, żeby znowu być po prostu człowiekiem” – powiedziała. „Nie tylko zawodniczką, nie tylko wynikiem.”

Ta wewnętrzna przemiana szybko przyniosła efekty. Po powrocie na korty z nowym nastawieniem i większym spokojem psychicznym, Świątek zdominowała sezon na kortach ziemnych, odzyskując tytuł na Roland Garros i uciszając wszelkich krytyków.

Nowy rozdział, nowe zasady

Dziś Iga Świątek wciąż jest numerem 1 na świecie – ale nie ściga już perfekcji.

Zmieniła kalendarz startów, ograniczyła zobowiązania medialne i wprowadziła cyfrowe granice, ograniczając korzystanie z mediów społecznościowych, które wcześniej były dla niej źródłem emocjonalnego obciążenia. A po niedawnym zatrudnieniu trenera Wima Fissette’a, skupia się nie tylko na wygrywaniu, ale na wygrywaniu w sposób zrównoważony.

„Już się nie boję przyznać, że mam trudności. Jeśli już, to właśnie w tym tkwi moja siła” – mówi.

Inspiracja dla nowego pokolenia

Szczerość Świątek nie tylko uzdrawia ją samą – ale staje się przełomowa dla całego sportu. W środowisku, które wciąż uczy się rozmawiać o słabościach i emocjach, jej historia to zarówno ostrzeżenie, jak i inspiracja: nawet mistrzowie płaczą – i nie ma w tym nic złego.

„Bycie silnym nie oznacza, że się nie łamiesz” – mówi. „To oznacza, że wiesz, jak wrócić.”

—

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich zmaga się z problemami psychicznymi – pamiętaj, że pomoc jest dostępna. Nie jesteś sam.