Aryna Sabalenka i Iga Świątek: Która miała lepszy sezon?
Aryna Sabalenka i Iga Świątek były twarzami WTA Tour w 2024 roku, tworząc jedną z najciekawszych rywalizacji ostatnich lat. Obie zawodniczki miały wyjątkowe sezony, wymieniając się pozycją numer 1 w rankingu po kluczowych meczach na największych scenach. Która z nich miała jednak lepszy sezon? Przyjrzyjmy się ich występom w Wielkich Szlemach, tytułom, regularności oraz ogólnemu wpływowi w tym roku.
Aryna Sabalenka: Awans na elitarne poziomy
Sezon 2024 Sabalenki wyróżniały sukcesy na poziomie Wielkich Szlemów. Zdobyła swój drugi i trzeci tytuł wielkoszlemowy, wygrywając Australian Open oraz US Open. Te zwycięstwa stanowiły znaczące kamienie milowe w jej karierze i ustanowiły ją jako dominującą siłę w kobiecym tenisie. Wygranie dwóch Szlemów w jednym roku kalendarzowym to rzadkie osiągnięcie, które tradycyjnie definiuje najlepszą zawodniczkę sezonu. To osiągnięcie wyróżnia ją na tle Świątek, która w 2024 roku zdobyła jedynie French Open.
Poza Wielkimi Szlemami Sabalenka świetnie radziła sobie również w kilku turniejach WTA. Dotarła do finałów w Brisbane, Madrycie i Rzymie. Jej sukcesy na różnych nawierzchniach (kort twardy, kort ziemny) pokazują wszechstronność zawodniczki. Pomimo kontuzji, która zmusiła ją do rezygnacji z udziału w Wimbledonie, Sabalenka zdołała się odbudować i kontynuować sukcesy przez resztę roku, szczególnie na US Open. Jej wytrwałość i odporność były widoczne, gdy na krótko przejęła od Świątek pozycję numer 1, co ukazało jej zdolność do rywalizacji na najwyższym poziomie. Jej zwycięstwo w Nowym Jorku ugruntowało jej status jako jednej z najbardziej groźnych i imponujących zawodniczek na Tourze, pokazując poprawioną odporność psychiczną, która była często omawiana w poprzednich sezonach.
Iga Świątek: Konsekwentna doskonałość
Rok Świątek był określony konsekwencją i jej charakterystyczną dominacją na kortach ziemnych, szczególnie dzięki trzeciemu tytułowi na Roland Garros i czwartemu tytułowi wielkoszlemowemu w karierze. Sukces w obronie tytułu na French Open potwierdził jej status królowej kortów ziemnych. Jej zdolność do utrzymania wysokiego poziomu gry i obrony tytułów przyczyniła się do utrzymania pozycji numer 1 przez większość sezonu. Świątek również dobrze radziła sobie w innych turniejach na różnych nawierzchniach, w tym na czterech turniejach WTA 1000 w Katarze, Indian Wells, Rzymie i Madrycie.
Kluczowym elementem sezonu Świątek była jej zdolność do radzenia sobie z presją, jaka wiąże się z byciem numerem 1 na świecie. Pomimo wyzwania, jakim była rosnąca forma Sabalenki, Świątek utrzymywała się na szczycie przez dużą część roku. Jej gra, charakteryzująca się precyzją, wytrwałością i doskonałym poruszaniem się po korcie, czyniła ją trudną rywalką dla każdej zawodniczki na Tourze. Wykazała również odporność psychiczną, zwłaszcza w meczach o dużej stawce, co było kluczowe w obronie tytułów i przechodzeniu przez trudne etapy sezonu.
Mimo tych występów, brak drugiego tytułu wielkoszlemowego w roku sprawił, że podwójne zwycięstwo Sabalenki w Szlemach przyćmiło ogólny sukces Świątek w sezonie 2024.
Pod względem liczby tytułów, dwa zwycięstwa Sabalenki w Szlemach mają większą wagę niż jedno zwycięstwo Świątek na French Open. Tytuły wielkoszlemowe trafiają do najlepszych zawodniczek, a zdobycie dwóch w jednym sezonie daje przewagę Sabalence. Jej zwycięstwa na różnych nawierzchniach (Australian Open na twardym korcie i US Open na twardym korcie) dodatkowo podkreślają jej wszechstronność.
Aktualna pozycja numer 1 Świątek nie oddaje całej historii. Fakt, że Sabalenka jest zaledwie 400 punktów za nią w wyścigu do Rijadu, mówi wiele. Przy rezygnacji Świątek z Beijing, istnieje duże prawdopodobieństwo, że obecny status quo nie utrzyma się długo.
Zdolność Sabalenki do powrotu po kontuzji i utrzymania wysokiego poziomu gry pokazuje poprawioną odporność psychiczną i fizyczną, która wyraźnie się rozwijała w tym sezonie. Chociaż Świątek była bardziej konsekwentna, to właśnie osiągnięcia szczytowe Sabalenki sprawiają, że jej sezon 2024 jest bardziej wyjątkowy.



